آنها سلام و سلامت است ؛ و منجرّ به دخول در عالم سلام مىشود ؛ و در حقيقت راه سلام است ، از باب شاهد براى معرّفى سبل سلام ذكر مىنمائيم : لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولًا . « 1 » ( و هيچ‌گاه با خدا معبود دگرى را قرار مده ! كه در اين صورت ملامت شده ، و سرافكنده ، در كنج خذلان و ذلّت مىنشينى ! ) و از مقام رفيع توحيد ، در درّهء پستى و نكوهش سقوط مىكنى ! وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً - وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً - رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً . « 2 » ( و پروردگار تو حكم نموده است كه : هيچ موجودى را جز ذات أقدس او پرستش مكنيد ! و با پدر و مادر خود نيكى و احسان نمائيد ! اگر هرآينه در نزد تو ، و در صورت حيات تو ، يكى از آن دو ، و يا هر دوى آنها به سن پيرى ، و سالخوردگى رسيدند ( و در نتيجه ، ضعيف و مريض شده ، و از كار افتادند ، و صبر و تحمّلشان كم شد ، و به تو سخن درشتى گفتند ) تو سخنشان را ردّ مكن ، و افّ مگو ! و آنها را از خود مرنجان و دور مكن ؛ و با آنها با گفتار كريمانه ، و كلام محترمانه برخورد كن ؛ و معزّز و مكرّم بدار ! براى پدر و مادرت ، بالهاى ذلّت و خشوع خود را از روى رحمت بگستران ، و پائين بياور ! و بگو : بار پروردگار من ! بر آن دو ، رحمت بفرست ؛ همچنان‌كه آن دو مرا در سنّ صغر و دوران صباوت و كودكى پرورش دادند ، و به سر حدّ رشد و كمال رسانيدند .

--> ( 1 ) آيهء 22 ، از سورهء 17 : إسراء . ( 2 ) آيهء 23 تا 25 ، از سورهء 17 : إسراء .